İç Politikanın Dış Politikaya Verdiği Zararlar

  

  Türk dış politikası, 31 Temmuz 2015 tarihinde Latin Amerika Parlamentosu olarak bilinen ve Avrupa Birliği tarzında bir yapı olan Parlatino’nun oybirliği ile 1915 Ermeni iddialarını soykırım olarak kabul etmesiyle sarsıldı. Ancak ülke genelinde ne yankısı hissedildi ne de sesi. Ekvatorlu delegelerin sunduğu tasarının zamanlaması Türkiye'nin içerisinde bulunduğu mevcut şartlar göz önünde bulundurulduğunda oldukça manidar görünmektedir. Bir nokta açık ve net olarak belirtilmelidir ki, Türkiye'nin iç politikasında yaşadığı kırılmalar, hükümetin kurulamaması ve son zamanlarda artan terör olayları ile başlayan yeniden kabuğuna çekilme süreci, dış politikada zafiyetlerin yaşanmasına, proaktifliğin ve müdahale edilebilirliğin kısıtlanmasına yol açmaktadır.

  Türkiye'nin dış politikasının yıllar yılı çözümsüzlüğe mahkûm olan kronik sorunlarının mevcudiyeti, yaşanılan bunalım ve buhran dönemlerinde gün yüzüne çıkarılarak ülke menfaatlerine zarar vermeye çalışılmaktadır. Türk dış politikasının iki temel sorununu teşkil eden Kıbrıs ve Ermeni Meselesi Türkiye’nin uğraştığı iç problemlerin nitelik ve niceliğinin seviyesine doğru orantılandırılarak harekete geçirilmekte ve ülke çıkarlarını tehdit edebilmektedir. Böylesi bir durum Türk diplomasisini zafiyete uğratmak ve itibarını zedelemek isteyen çevre, odak ve devletlerin işini kolaylaştırır niteliktedir.

  Uluslararası ilişkiler disiplininde psikolojik argümanların ve uluslararası kamuoyunun desteğinin alınmasının diplomatik münasebetlerde etkinliği arttırıcı bir yönü vardır. 1915 Ermeni iddialarının 100.yılı olması hasebiyle proaktif, mekik diplomasisi yürüten Ermeni Diasporası’nın 2015 Temmuz ayının son gününde Latin Amerika Parlamentosu’ndan soykırım iddiasını kabul ettirmesi büyük bir diplomatik başarı olmuştur. Zira Parlatino’ya üye olan Orta ve Güney Amerika ile Karayip ülkelerince bu iddia onaylanmıştır. Üye ülkeler arasında kıtanın önemli ülkelerinden Brezilya, Meksika, Arjantin, Şili bulunmaktadır.

  Tasarının kabul edilmesiyle Güney Amerika’nın tamamı Ermeni iddialarını kabul etmiş oldu. Türkiye’nin iç politikada hassas bir sürece girdiği sırada gelen bu karar tahmin edileceği üzere gerekli önemi göremedi. Bu konuyla ilgili Dışişleri Bakanlığı’ndan resmi bir açıklamada henüz yapılmış değil. Ermeni iddiaları her geçen yıl daha fazla ülke ve parlamento tarafından kabul ediliyor. Siyasi arenada yaşanan anlık boşluklar sorunlarımızın katmerleşmesine sebebiyet veriyor. Dış politikada istenmeyen sonuçlarla karşılaşmamıza neden oluyor.

  Türkiye’de 7 Haziran Genel Seçimleri’nden bu yana belirsizlik sürüyor. Koalisyon veya erken seçim ihtimalleri devam ediyor. Yeni hükümetin kurulamadığı bir ortamda PKK, IŞİD ve DHKP-c terörü ülkemize sirayet ediyor. PKK silahsızlanmayı bıraktığını açıklıyor ve kanlı eylemlerine yeniden başlıyor. Çözüm süreci askıya alınıyor ve TSK’nin askeri operasyonları devreye giriyor. Tüm bunların ortasında dış politikada Ermeni Meselesi bir kıtanın uluslararası temsilcisi konumundaki örgütün parlamentosu tarafından gündeme alınıyor! Latin Amerika Parlamentosu, Parlatino soykırım tasarısını onaylıyor!

  Bölgemizde yaşanan istikrarsızlığın ülkemize ihraç edilmeye çalışıldığını görmemek mümkün değil. Ülke olarak dış politika önceliklerini, kırmızı çizgilerini iç politikanın hengâmesi altında unutmamak gerekir. Bugün alınan bu soykırım kararının fazla bir önemi olmamış olabilir, ancak ilerleyen zaman içerisinde Ermeni Meselesi’ndeki Türk tezlerinin akamete uğramasına neden olabilecek bir durum teşkil edebilir. Türk Diasporası’nın çalışmalarının yok hükmünde olduğu aşikârdır. Ermeni iddiaları bir kıtanın tüm devletlerini kapsayan siyasi örgütünce bu kadar kolay tanınması kabul edilebilir değildir. Latin Amerika’yı doğru düzgün tanımayan ve diplomatik ilişkileri de sınırlı olan bir Türkiye’nin siyasi ve ticari ilişkilerinin sağlıklı bir düzlemde yönlendirmesi ve yönetmesi de mümkün gözükmemektedir. İç politikanın açtığı problemlerden bu kadar fazla etkilenen bir ülkenin dış politikada başarılı olması da bir hayaldir. Aradan iki gün geçmesine rağmen konuyla ilgili resmi bir açıklamanın gelmemesi de ayrı bir talihsizliktir.

  Sonuç olarak belirtilmelidir ki Türkiye dış politikası ne yazık ki kırılgan yapısını sürdürmektedir ve iç politikadaki gelişmelerden fazlasıyla etkilenmektedir. Bu durum ülkemizin uluslararası alandaki saygınlığına ve milli menfaatlerine zarar vermektedir. Bu bağlamda ülkemizin iç politikadaki belirsizliklerini ortadan kaldırmadan dış politikanın kendi eksenine geri dönmesinin zor olduğunu söyleyebilmek mümkündür.